Foto:

Woodstock - Column Ester Agterbosch

  Column

Ze dragen spijkerbroeken met wijde pijpen, bloemen, gekke hoeden of bijna niets. Ze ogen gelukkig en stralen vrijheid uit. Ik kijk naar de documentaire over Woodstock, afgelopen weekend 50 jaar geleden. Natuurlijk weet ik van het bestaan van Woodstock, maar wat daar aan vooraf gegaan is en vooral hoe het festival is gelopen weet ik niets. Zoals het toen is gelopen, zo zou het nu nooit en te nimmer meer mogen. Want te veel gevaar en zeker te veel mensen. In het geval van Woodstock zo'n 400.000 jongeren op zoek naar een nieuwe wereld.

Het is bijzonder mooi om te zien hoe een idee ontstaat en hoe vier mannen dit willen realiseren. Het festival zou op een andere plek georganiseerd worden, echter daar werden ze weg gestuurd. Puur uit angst voor al die hippies. Uiteindelijk werd het plaatsje Bethel de plek voor Woodstock, op een heel groot weiland van een melkveehouder.

Zoveel mensen op één plek is best bijzonder, maar nog meer bijzonder is dat het een weekend werd zonder problemen. Enkel liefde voor elkaar, zorgzaamheid en genieten. En niet alleen de jongeren die er waren, maar ook de mensen er om heen. Het eten raakte op en de inwoners van het dorp haalden al hun eten tevoorschijn en zorgden ervoor dat iedereen kon eten. Wat een geweldig mooie gedachte.

Woodstock liet zien dat het mogelijk is om te protesteren tegen geweld zonder geweld. Dat lieten de artiesten ook zien. Jimi Hendrix met zijn versie van, tot op het bot rakende, Amerikaanse volkslied en Joe Cocker met 'A little help from my friends'.

Zij hebben met zijn allen iets mogelijks gemaakt, zij hebben geschiedenis gemaakt. En de gedachte die op Woodstock heeft geheerst, moeten we koesteren. Laten we lief zijn voor elkaar, laten we elkaar respecteren en accepteren. En zoals een goede vriend van mij altijd zegt: sharing is happiness.

Ester Agterbosch is moeder van een prachtige, studerende dochter en werkzaam in het vastgoedbeheer. Daarnaast is ze creatief en sportief en geïnteresseerd in al wat om haar heen gebeurt. Dat legt ze graag vast met de pen en de camera.

Meer berichten